Stockholm Archipelago Raid 2026, door Arthur Moerman
Dit jaar zou de Raid niet in de Stockholm Archipelago worden gevaren maar in de Archipelago van
Åland. Het doel van de organisatie was om met de klok mee om de eilanden te varen. Dit zou
betekenen dat er iets minder genavigeerd zou moeten worden t.o.v. de raid in de Stockholm
Archipelago. In mei van dit jaar besluiten Kees en ik ons in te schrijven voor de Stockholm
Archipelago Raid 2026 om deze mooie uitdagende raid te gaan varen.
De route bestaat uit 63 waypoints in de Archipelago en 3 basecamps, en per dag zouden een aantal
van deze waypoints worden gebruikt om de route aan te geven
Åland is een autonome regio van Finland, waar de bevolking Zweeds praat. Het ligt ten Noorden van
Stockhom, precies tussen Zweden en Finland in. Omdat we beiden geen F18 hadden was de eerste
uitdaging met welke boot we zouden gaan varen. Gelukkig stelde Ad zijn Cirrus R beschikbaar zodat
we een mooie boot hadden en Willie een Akurra grootzeil.
2e uitdaging was om hoe we in zo’n kort mogelijk tijd naar Åland zouden kunnen reizen. Hiervoor
waren er verschillende (veerboot) routes mogelijk. Uiteindelijk besloten we om tickets te kopen
voor de nachtboot van Kiel naar Gotenburg en de veerboot van Grisslehamn (Zweden) naar Eckerö
(Åland).
Voor dit jaar had de organisatie besloten dat de deelnemers hun kleren zelf op de F18 moesten
meenemen, en dat er in tentjes geslapen zou worden. De tenten en slaapzaken zouden met een
motorboot worden vervoerd. Maar hoe neem je zelf je kleren mee in een F18? We wilde geen tassen
op de trampoline, dus moest het in de rompen passen. Nu heeft de Cirrus maar een heel klein
deksel achter in de romp, dus dat werd passen en meten met een 20l waterdichte tas, en heel
weinig kleren.
Kort voor vertrek richting Åland waren we nog bezig met onderhoudt aan de Cirrus, oudere lijntjes
en de verstaging werden vervangen en het inpakken van alle spullen die er mee moest. Ons doel was
dat als we in Åland aankomen we geen onderhoudt meer hoefden te doen en we zo snel mogelijk het
water op zouden kunnen gaan om het water te verkennen.
Op donderdag 6 augustus was eindelijk de dag aangebroken dat we met de auto richting Kiel
vertrokken, een rit van zo’n 560km. We kwamen mooi op tijd aan voor het vertrek van de veerboot.
Nadat we de auto en boot netjes hadden geparkeerd op de veerboot schrokken we wel omdat de
touringcar die achter ons parkeerde, onze mast over het hoofd zag. Met zijn voorruit reed hij
tegen de achterkant van de mast aan. Gelukkig hadden wij geen schade, de touringcar kwam er af
met een kras net boven zijn voorruit.
Na een hele dag rijden door het Zweedse landschap van Gotenburg naar Grisslehamn, veelal over 2
baans wegen waar je maar 80 mag rijden kwamen, kwamen we aan in het pittoresk dorpje. Een uurtje
later mochten we de boot op en komende we genieten van een heerlijk diner op de veerboot. Deze
boot staat bekend om zijn goede eten. Na de veerboot was het nog een half uurtje rijden naar ons
hotel in de hoofdstad van Åland, Mariehamn waar we kort voor mindernacht aankomen
Op zaterdagochtend keken we vanuit ons hotel uit over de mooie jachtclub van Mariehamn, waar we
later de boot opbouwden. Vele teams waren al aangekomen en het was druk met opbouwende
catamarans. Ons plan om de boot snel op te bouwen en het water te gaan verkennen werkte want voor
de lunch waren we klaar, boot geheel opgebouwd met alle bagage, peddel, reserve onderdelen en de
verplichte noodsignalen.
Na onze lunch was het tijd om het water op te gaan: zou onze navigatie werken zoals we bedacht
hadden. Met een zonnetje, zuidwest windje tussen de 8 en 16kn was het mooi zeilweer. Kees zijn
navigatie werkt niet helemaal naar wens, dus na afloop moest we hier nog wat aan veranderen – een
uurtje naaien bood uitkomst.
Zodra we terug waren was de organisatie al bezig met de verplichte veiligheidscheck. Wij kwamen
hier gelukkig zo door, dankzij een heel pakket aan parachutepijlen, flares, PLB, telefoons,
messen en uiteraard de EHBO kit.
Na hamburgers voor alle deelnemers werd de 1e route voor de volgende dag bekend gemaakt. Ondanks
dat er veel wind voorspeld, zouden we met de klok mee rond de eiland varen.
De volgende morgen bleek dat vooral de golven hoger dan voorspeld waren, de organisatie besloot
de route aan te passen: we zouden nu tegen de klok in rond het hoofdeiland gaan varen. Deze route
was wat meer beschut.
Het eerste deel van de race was kort upwind gevolgd door een heel lang halve winds rak tussen
eilanden door. De wind langzaam toe van ongeveer 6kn naar 17kn. Om ons heen kwamen we al de
eerste boten tegen die waren omgeslagen. Hierna volgende een 1 uur durende spinnaker rak waarbij
de wind steeds meer toenam. Bij de laatste gijp gingen wij ook om, maar gelukkig hadden we de
boot snel weer recht. Naar de finish was het nog een half winds rak en we kwamen als 10e boot
over de finish bij een prachtig verlaten zandstrand.
Hier werden ook de warme lunches uitgedeeld. Nou ja: een kant en klare zak chili con carne, pasta
of curry met een speciaal zakje met een chemisch goedje dat heeft werd als je er wat zeewater
bijdeed. Meteen ging het stomen, zak eten erbij, dichtrollen en na 10 minuten een warme hap. Na
de lunch op het strand maakt de wedstrijdleiding de route voor de 2e wedstrijd van de dag bekend:
zo snel mogelijk naar het eerste basecamp Hamnsundet, aan de noordzijde van het hoofdeiland, via
2 waypoints. Na een spi rak volgde een 10nm half winds rak met een vlagerige wind van ongeveer
20kn. Zonder veel problemen kwamen we als 10e over de finish. Grootste uitdaging was het om 16
boten over een kleine helling uit het water te krijgen. De tenten van de deelnemers werden dicht
langs het water opgesteld, en na de sauna en een lekker maaltijd ging iedereen vroeg slapen.
De volgende morgen bleek dat de route die we de avond van te voren hadden gehad, weer niet
haalbaar bleek te zijn door de te harde wind. Opnieuw werd de navigatie weer opnieuw
geprogrammeerd. We gaan deze ochtend naar Sandösund waar ook weer een zandstrand is en een goed
restaurant. Het was weer een wedstrijd met veel halve wind en meerdere keren spi omhoog en
omlaag. Na een goede start verloren we snel veel plaatsen omdat we niet met 2 man in trapeze
stonden. Kees en ik hadden, voor dat we besloten naar dit evenement te gaan nog nooit samen op
een F18 gezeild, we wilden geen risico te nemen. We kwamen als 9e over de finish.
In de middag vertrokken we naar Lappo, ten oosten van het hoofdeiland, waar het tweede basecamp
zou zijn. Na de start viel de wind bijna helemaal weg. Zodra we op meer open water kwamen na de
wind langzaam toe tot zo’n 16kn. Met spi konden we gelukkig onze achterstand die we hadden
opgelopen toen de wind wegviel wat goedmaken en kwamen we als 9e aan.
Volgens Stockholm Archipelago Raid traditie volgde hierna de sauna met bier en lekker eten in het
lokale restaurant. De route voor de volgende dag werd ook bekend gemaakt. We zouden voor basecamp
3 terug gaan naar Sandösund, waar we die dag ook gelunched. Het oorspronkelijke plan om nog
verder naar het zuid-oosten te gaan werd veranderd omdat voor de volgende dag 30kn wind werd
voorspeld in de middag. We zouden de volgende ochtend om vijf uur ontbijten en om zes uur in de
ochtend starten. Vroeg naar bed voor iedereen.
De volgende ochtend om 4:15 wakker van de eerste zeiler die ergens zijn hoofd tegen stootte en na
het opruimen van de tenten en het ontbijt weer onder een prachtige zonsopgang de race gestart
onder spi. Daarna volgde een stuk van ongeveer 20nm upwind varen. De wind neemt toe tot zo’n 20kn
onder de nadering van een grote regenbui, maar bij ons gaat het steeds beter. We halen langzaam
boten in en het navigeren gaat steeds beter. De finish is deze keer op het strand door een hoorn
af te laten gaan. Daar verliezen we helaas wat plaatsen mee. Wik en Rob hebben goede bootsnelheid
aan de wind en winnen deze etappe. Hun resultaten laten een duidelijke stijgende lijn zien: 5,
4,3,2,1. Om 11 uur die ochtend komt het besluit dat er geen wedstrijden meer worden gevaren die
dag. Veel teams huren een blokhut met een heerlijk bed om zo de gemiste slaap in te halen, even
geen tent meer.
Op woensdag is de laatste dag aangebroken voor de laatste 2 wedstrijden. Na het ontbijt hebben we
nog even tijd, start vandaag pas om 10 uur. Last minute besluiten we niet te starten. Er staat
ongeveer 25 kn wind in de omgeving van het startschip, de route is start met spi en veel halve
wind en wij halen met de auto onze boot van het strand.
De evenement wordt die avond afgesloten met een heerlijk diner aan het water. Bij de
prijsuitreiking blijkt hoe spannend de einduitslag is: 3 teams met hetzelfde aantal punten op
plaats 2,3 en 4. Wik en Rob zijn de laatste wedstrijd, een kruisrak van 12 mijl terug naar
Mariehamn met meer dan 30 tacks, als 1e gefinished en eindigen zo op een prachtige 2e plaats
overal. De afterparty gaat de volgende ochtend nog even door op de veerboot met een 2 uur durend
ontbijt en dan door Zweden terug om net op tijd de volgende ferry te halen. Het is een end maar
de moeite waard!
Ad, Willie, Rob, Wik en Lars Linder met zijn team bedankt voor het mogelijk maken van dit
geweldige avontuur!
